900 کارگر در استان بیکار شدند
فرخ نژاد- سال گذشته 900 کارگر برای دریافت بیمه بیکاری به تامین اجتماعی معرفی شدند. مدیر خانه کارگر بیرجند با اعلام این خبر به ریزش ها و رویش های بخش کارگری استان اشاره کرد و گفت: به طور معمول در دو ماه پایانی سال تعدیل ها در نیروهای کارگری استان بیشتر است و در دو ماه ابتدای سال نیز کمی ریزش ها افزایش می یابد اما از اواسط خرداد رویش را در بخش کارگری خراسان جنوبی شاهد هستیم.
به گفته «ام البنین میرابی» شرایط طوری نیست که به هیچ وجه  نه ریزش و نه رویش داشته باشیم گاهی به همان اندازه ای که ریزش وجود دارد رویش نیز است. به علاوه این موضوع را هم باید در نظر داشت که وضعیت حوزه کارگری استان رو به بهبود است. وی با بیان این که کارگران حوزه خدمات در خراسان جنوبی نسبت به بخش های صنعت و دیگر حوزه ها بیشتر است افزود: بیشتر مشکلات حوزه کارگری ملی است و به تاثیرپذیری از اقتصاد کشور برمی گردد اما در خراسان جنوبی کمی حادتر است زیرا خشکسالی ها مستمر شده است، همچنین برخی از مشکلات این حوزه به مسائل جهانی برمی گردد. این مسئول می گوید: مشکلات زیادی در حوزه کارگری وجود دارد اما با تلاش هایی که انجام شده معوقات کارگری در استان طی سال گذشته نسبت به سال قبل از آن از 11 ماه به چهار ماه کاهش یافته است. «میرابی» به موقت بودن قراردادهای کارگران نیز اشاره کرد و با بیان این که بیشتر مسائل این حوزه نیز به اصلاح قانون نیاز دارد افزود: باید در مجلس شورای اسلامی به طور حتم اصلاحاتی در قوانین کارگری ایجاد شود تا کمی از مشکلات این قشر کاسته شود. وی تعداد کارگران بیمه شده در استان را بیش از 100 هزار نفر اعلام کرد و گفت: نیمی از جمعیت استان کارگرند. رئیس خانه کارگر بیرجند در ادامه به نشست یکشنبه شب نمایندگان تشکل های کارگری و کارفرمایی با مسئولان استانی اشاره کرد و گفت: برگزاری این گونه جلسه ها نشانه اتحاد و هم افزایی جامعه کارگری و کارفرمایی بود که در خانه خود گامی برای تحقق شعار حمایت از کالای ایرانی البته با ارتقای کیفیت برداشتند. «میرابی» با بیان این که باید در حوزه کارگری از شعار خارج شویم و به وادی عمل قدم بگذاریم افزود: برای اولین بار در کشور بود که در جلسه ای که نمایندگان تشکل های کارگری حضور داشتند استاندار و مسئولان پای درد دل قشر کارگر نشستند و از آن ها قدردانی کردند.

318 خانوار از عشایر درمیان بیمه شدند
318 خانوار از جمعیت عشایری درمیان سال گذشته بیمه شدند. رئیس اداره امور عشایری درمیان با بیان این که سال 95 توسط شرکت تعاونی عشایری اتحاد شهرستان 936 خانوار زیرپوشش بیمه اجتماعی قرار گرفتند افزود: همچنین در بحث بیمه دام عشایر نیز پنج هزار و 385 راس دام سبک بیمه شد.
«حسینی نصب» از برگزاری دو هزار و 976 نفر روز کلاس آموزشی برای عشایر درمیان در سال 95 با همکاری جهاد کشاورزی و مرکز فنی و حرفه ای شهرستان خبر داد و اضافه کرد: این کلاس ها در زمینه های مختلف از جمله خوراک دام، روش های دامپروری، بهداشت، صنایع دستی و ... برگزار شد.  همچنین در زمینه آموزش ارکان شرکت تعاونی عشایری 232 نفر روز کلاس برگزار شده است.  

برند اشتغال در خراسان جنوبی طراحی شد
برند اشتغال برای اولین بار در خراسان جنوبی طراحی شد. به گزارش «خراسان جنوبی» در نشست نمایندگان تشکل های کارگری استان طرح برند اشتغال با هدف تاثیرگذاری همه در اشتغال زایی با ابداع مدیر خانه کارگر بیرجند رونمایی شد.
بنابراین گزارش کارایی این برچسب همانند برچسب انرژی است که روی کالاها نصب می شود و می تواند به عنوان یک طرح ملی که مبدع آن خراسان جنوبی است معرفی و روی تمام کالاهای ایرانی با هدف تحقق اهداف شعار سال 97  نصب شود. اگر این اتفاق رخ دهد و از کالاهای ایرانی با کیفیت حمایت شود کمتر شاهد تعدیل نیروهای کارگری خواهیم بود و می توانیم اشتغال موجود را حفظ کنیم.

 تونل مشکلات کارگری آن قدر طویل شده و به قعر زمین رفته است که کارگران را توان خروج از این تونل عریض و طویل نیست.
اضلاعی نمی توان برای مشکلات کارگری تعیین کرد زیرا آن قدر در کوران چالش های سر راه گم شده اند که حتی چاره را در گلایه هم نمی بینند. گاه آن قدر بی مزد و مواجب کار کرده اند که کمرشان زیر بار سنگین نداری های زندگی خرد شده و نای برخاستن را از آن ها گرفته است.  
اما گاهی چاره ای نیست و برای این که شب همسر و فرزندان با شکم گرسنه سر بر زمین نگذارند مجبوری صدها متر زیر زمین، با سر و صدای زیاد، گرد و خاک بسیار و... ساعت ها دل زمین را بشکافی تا لقمه نانی سر سفره زندگی بگذاری.
سفره نداری که در خانه پهن باشد مجبوری ساعت ها زیر شلاق آفتاب یا در سرمای استخوان سوز لب به گلایه نگشایی تا بتوانی از پس مخارج زندگی بر بیایی.
ترک انگشتان، پینه های نقش بسته بر دست و عرق جبینی که بر پیشانی دارند، مهر تاییدی است بر ایفای نقش خوبی که روی سن زندگی به نمایش می گذارند.  
هرچند این انتقاد و گلایه به همه وارد است که فقط در روزهایی که با نام کارگر نامگذاری شده سراغی از این قشر زحمتکش می گیرند اما باز هم جای شکرش باقی است که از کارگران بی نام و نشان در این هفته نامی به میان می آید و می توانند کمی از تنگناها و چالش هایی که با آن دست و پنجه نرم می کنند بگویند.
دست خالی برگشتن
پاتوقش میدان کنار قلعه است و در سرما و گرما هر روز صبح خروس خوان به امید یافتن کار به این مکان می آید تا با پول کارگری ساختمان چرخ زندگی اش را بچرخاند و با پس انداز کردن آن برای اجاره خانه در پایان ماه شرمنده صاحبخانه نشود اما بیشتر روزها ناامید و دست خالی به خانه برمی گردد و قرض و بدهی هایی را که با هر روز بیکار ماندنش روی هم تلنبار می شود در ذهن مرور می کند.
«صادقی» بیمه ندارد زیرا از پس تامین هزینه آن برنمی آید. او می گوید: بدون هیچ پشتوانه ای روزها رابه شب و شب را به صبح می رسانم.
به گفته وی تا وقتی که برای اجاره خانه مشکلی نداشته باشی و اقساط و قرض هایت روی هم  تلنبارنشود کسی نمی داند نداری و بیکاری چیست؟
به انتظار روزهای سفید
16 سال است که سیاهی معادن زغال سنگ طبس را در قعر زمین به جان می خرد تا روزهای سپید زندگی را رقم بزند اما چون قراردادی است هیچ اطمینانی به این که فردا کارفرما قراردادش را امضا کند ندارد. تا وقتی که زیر نظر شرکت زغال سنگ طبس بود حقوق و مزایایش بد نبود اما از وقتی که کار به بخش خصوصی واگذار شد با این که سه شیفت و گاهی چهار شیفت کار می کند حقوقش به یک میلیون تومان هم نمی رسد.
«مالکی» به سختی های کار در معدن زغال سنگ و صدها متر زیرزمین و این که حدود 11 ساعت با رفت و برگشت باید سرکار باشد اشاره می کند.
وی می گوید: انعقاد قرارداد نیز بستگی به رضایت کارفرما از کارگر دارد و گاهی وقت ها به دلیل راضی نبودن کارفرما از کارگر با این که سال ها در معدن کار کرده از کار اخراج شده است.
به گفته او کار کارگران معدن زغال سنگ هزار و 400 متر زیر زمین است و بیشتر آن ها به مشکلات ریوی، دیسک گردن و کمر و... مبتلا می شوند چون مجبورند سه شیفت کار کنند اما گاهی نیز حتی سختی کار به آن ها تعلق نمی گیرد. از سوی دیگر هنگامی که می خواهند بازنشسته شوند بیمه برای بازنشسته شدن با 20 سال کار خیلی سختگیری می کند.
برخی از کارگران نیز ممکن است مدت ها در معادن کار کنند اما کارفرما برای آن ها حق بیمه و مزایای دیگری پرداخت نکند و اگر کارگر بخواهد به دلیل پرداخت نشدن حقوقش به اداره کار و بیمه هم شکایت کند دستش به جایی بند نیست.
این اتفاق برای یکی از کارگران معادن سفیدکوه نهبندان رخ داد. «نادمی» می گوید: حدود هفت ماه در این معدن کار کردم بدون این که هیچ حق و حقوقی دریافت کنم. بعد از مدتی متوجه شدم کارفرما تخلف کرده و معدنش پلمب   و آن فرد متواری شده است و کارگران با حق و حقوق پرداخت نشده مانده اند.
همچنین وقتی هم که به بیمه مراجعه کردیم تا برای دریافت بیمه بیکاری اقدام شود هیچ حق بیمه ای و   اسم و رسمی در بیمه نبود. از سویی چون قراردادی هم منعقد نشده بود دستمان به  جایی بند نبود تا بتوانیم حق و حقوق خود را از بیمه بگیریم.
گلایه اش از این است اگر در شرکتی و جایی کار باشد به طور معمول آشنایان را سرکار می برند و فردی که پارتی و آشنایی نداشته باشد از همه جا مانده و رانده است.
بدون پشتوانه
شوهرش 10 سال است که دار فانی را وداع گفته است و خانم «کاسه سنگی» با چند فرزند قد و نیم قد مانده است و اکنون مجبور است در خانه مردم کارگری کند تا لقمه نانی در بیاورد و بتواند هزینه های تحصیل فرزندانش و بقیه مخارج زندگی را بپردازد. از این که لقمه نانی حلال به واسطه اعتماد و اطمینانی که مردم به وی دارند را به دست می آورد راضی است اما اگر روزی نتواند کار کند دیگر هیچ پشتوانه ای برای آینده و زمان از کار افتادگی اش ندارد زیرا نمی تواند حق بیمه ای را بپردازد و خود را بیمه کند. «علیزاده» هم پنج سال است که در یکی از معادن نهبندان کار می کند و در ماه یک میلیون و 200 هزار تومان دستمزد می گیرد اما کارفرما قراردادی با او نبسته و مجبور است برای تامین مخارج زندگی هر روز 35 کیلومتر از روستای محل زندگی تا معدن را با موتور بپیماید تا در پایان ماه امیدی داشته باشد. به گفته خودش آچار فرانسه است، هر نوع کاری را در معدن از انبارداری، جوشکاری، سرویس کاری و... انجام می دهد و با این حال هم راضی است که لقمه نانی در پایان ماه دارد.
کار نیست
گچ کار است و در این بازار راکد ساخت و ساز کار او هم از رونق افتاده طوری که می گوید: مجبور شده برای کارگری روزمزد به مشهد برود زیرا تازه ازدواج کرده و در تامین هزینه ازدواج و زندگی جدید مانده است.
به گفته «هاشمی» اوضاع کار به حدی خراب است که حاضر است برای این که از پس پرداخت اجاره خانه اش برآید حتی با حقوق 500 تا 600 هزار تومان هم در جایی کار کند اما کاری نیست. کارگر معدن قلعه زری است و از این که همین کار را هم دارد خدا را شاکر است و 17 سال است در واحد تقلیل این معدن کار می کند و چهار شیفت است و روزی شش ساعت باید کار کند. به گفته «خاکره» با این که کار در معدن جزو مشاغل سخت و زیان آور به حساب می آید اما وقتی که کارگران می خواهند بازنشسته شوند باید پروسه طولانی را طی کنند تا بتوانند از حقوق بازنشستگی بهره مند شوند. به علاوه تعداد کمی از کارگران معدن رسمی بوده و بیشتر آن ها قراردادی هستند و این قراردادها نیز سه و شش ماهه است. به گفته وی کارگری که صدها متر زیر زمین کار می کند به طورحتم بعد از پنج یا 10 سال به بیماری های مفاصل مانند گردن و کمر و دیگر این که به دلیل گرد و غبار زیاد و مواد شیمیایی موجود مانند سیلیس به بیماری های ریوی دچار می شود.