دود از کنده

سید حسین حسینی- آنان که اندک آشنایی با ورزش شهرستان فردوس دارند خیلی خوب او را می شناسند. فردی که چندین دهه مرد اول ورزش و تشکیلات ورزش این شهرستان بوده و نقش بی بدیلی در رشد رشته های ورزشی و زیرساخت های لازم این شهرستان داشته است.او از جنس همان هایی است که ساعت کار نمی شناسند، عاشق کارشان هستند، هر کاری از دستشان بر می آید برای پیشرفت انجام می دهند. با این که از همه زندگی شان مایه می گذارند، از هیچ کسی طلبکار نیستند، حتی در خواست یک مصاحبه ساده را هم به سادگی قبول نمی کنند چون هیچ گاه برای نام و آوازه کار نکرده اند. همان هایی که اگر دست کم یک نفر از آن ها در راس تشکیلاتی باشد، راه پیشرفت را به هر قیمتی هموار می کند.او افزون بر مربی، یک رفیق یا پدر برای ورزشکاران فردوسی بوده و همه این ها او را به یکی از محبوب ترین های شهروندان فردوسی تبدیل کرده است.«ذبیح ا... زراعتی» متولد بهمن 16 شهرستان فردوس است که البته از همان ابتدا با نام «زمان» هم شناخته می شد. فرصتی دست داد تا در گفت وگو با این پیش کسوت، برگ های تاریخ ورزش فردوس را ورق بزنیم. صحبتی که به علت محدودیت های کرونایی به صورت تلفنی و با کمک فرزند این پیش کسوت «عباس زراعتی» که خود سابقه ریاست ورزش و جوانان فردوس و معاونت اداره کل استان را در کارنامه دارد، انجام شد.

حضور در تیم های مشهدی

وی درباره چگونگی شروع فعالیت های ورزشی خود می گوید: در دهه 20 شمسی و زمان تحصیل در کلاس سوم دبستان زیر نظر «موسی غیاثی» که هم دبیر ورزش بود و هم کارهای ورزش شهرستان را مدیریت می کرد تمرین های خود را در فوتبال آغاز کردم و با تشویق هایش علاقه ام به ورزش بیشتر شد و از 16 سالگی( سال 32) به عضویت تیم شهرستان در آمدم و بارها در مسابقات قهرمانی استان شرکت کردم.وی ادامه می دهد: درآن زمان مسابقات در حد رقابت آموزشگاهی و قهرمانی استان بود و پس از ورود به دبیرستان، شهریور 36 در آزمون ورود به دانشسرای مقدماتی تربیت بدنی شرکت کردم و پس از کسب قبولی در آزمون نظری، در امتحان عملی در چهار رشته فوتبال، والیبال، بسکتبال و دو و میدانی اول شدم و برای ادامه تحصیل در رشته تربیت بدنی به مشهد رفتم و در این دوران ( سال 36 تا 38) فعالیت در رشته تخصصی ام فوتبال افزایش یافت تا این که مورد توجه مربیان تیم های فوتبال تاج و شاهین مشهد قرار گرفتم.وی خاطر نشان می کند: با عضویت در تیم تاج مشهد در پست دفاع آخر فعالیت خود را ادامه دادم و کارم مورد قبول مربیان و تماشاگران قرار گرفت به طوری که در شهر مشهد شناخته شده بودم.طی سه سال حضور در تیم تاج مشهد با هدایت «عطاءا... مهاجرانی» در کنار همبازی هایم «رضایی پناه»، «کابلی»، «جلال رسولی» ، «نهاوندی» و «حشمت ا... مهاجرانی» (که خود بعدها به سرمربیگری تیم ملی فوتبال رسید) و کاظم میلانیان به فعالیت در رشته فوتبال پرداختم.

فعالیت در رشته های مختلف

این پیش کسوت درباره  فعالیت در رشته های مختلف ورزشی می گوید: به یاد دارم روانشاد «غلام حیدر بهادرزاده» که در سال های 15 و 16 مسئولیت ورزش شهرستان بیرجند را بر عهده داشت و بعدها جزو موفق ترین فوتبالیست های مشهد قرار گرفت و حتی به عضویت تیم ملی هم در آمد، گفت که اگر می خواهید مربی ورزش باشید باید در همه رشته های ورزشی سرآمد ورزشکاران باشید و بعد از آن و با این هدف جدید فشارکارهای عملی در دانشسرا زیاد شد و در این راه تحت تعلیم مربیان ارزشمندی چون «غلام حیدر بهادر زاده»، «محمد تقی جعفریان»، «منوچهر بهادر زاده»، «محمد حذیفی» و «حسین بمبئی چی» قرار گرفتم.

«زراعتی» درباره چگونگی ورود خود به تشکیلات تربیت بدنی اظهار می کند که بعد از پایان تحصیلات در مشهد به فردوس برگشتم و مربیگری ورزش را در رده های مختلف تحصیلی آغاز کردم و البته به طور همزمان در کلاس های مربیگری هم که زیر نظر استادان بزرگی مانند «داوود نصیری» برگزار می شد، حضور یافتم که حاصل این تلاش ها کسب موفقیت های ورزشکاران فردوس در رشته های مختلف در خراسان بود.وی ادامه می دهد: سال 45 به عنوان مدیر فنی تربیت بدنی آموزشگاه های فردوس منصوب شدم و طی این مدت، شهرستان به عنوان قطب ورزش در رشته های ورزشی فوتبال، هندبال و دو و میدانی مطرح بود. سال 50 به رغم میل باطنی به سازمان تربیت بدنی وقت و تفریحات سالم منتقل و به عنوان اولین رئیس اداره تربیت بدنی مشغول به کار شدم و تا سال 59 در این سمت به خدمت مشغول بودم.

ساخت و سازهای جهادی

«زراعتی» در اشاره به سوالی درباره نقش خود در ساخت و ساز های ورزشی هم می گوید: زمانی که به عنوان مربی در آموزشگاه ها فعالیت می کردم در دهه 30 یک زمین فوتبال خاکی و یک زمین والیبال و بسکتبال و یک سالن تئاتر کوچک در دبستان نجفی برای تمرین کشتی وجود داشت و از طرفی در زلزله سال ۴۷ تاسیسات ورزشی به کلی تخریب شده بود. رایزنی های مختلفی را با همکاری و همیاری مسئولان وقت آغاز کردم و در مدت خدمت توانستم به آرزوی دیرینه خود و جامعه ورزشی جامه عمل بپوشانم که از جمله آن ها می توان به احداث اولین مجموعه ورزشی در زمینی به مساحت 55 هزار مترمربع با چمن استاندارد و سکوی تماشاچی با ظرفیت حدود 10 هزار نفر، پیست ویژه دو و میدانی و...، احداث اولین سالن ورزشی چند منظوره با گنجایش حدود 700 تماشاچی، احداث زمین های ورزشی روباز هندبال، بسکتبال، والیبال در داخل مجموعه، احداث اولین استخر روباز، احداث دومین زمین چمن فردوس و احداث زمین های ورزشی در شهرهای اسلامیه، سرایان و بشرویه اشاره کرد.این پیش کسوت درباره علت موفقیت های ورزشی شهرستان فردوس با وجود محدودیت ها می گوید: اقداماتی مانند ترویج ورزش در محلات با استفاده از همان جوان هایی که در مدارس با ورزش مانوس بودند، همت و غیرت ورزشکاران، فضای صمیمی بین متولیان ورزش و ورزشکاران، میزبانی از رقابت های مهم ورزشی از یک سو و این که به عنوان متولیان ورزش ساعت کار برایمان معنایی نداشت، از سوی دیگر از عوامل این موفقیت ها بود.

حضور در بازی های آسیایی

وی ادامه می دهد: سال 52 در فردوس میزبان مسابقات قهرمانی جوانان استان بودیم که با ظرفیت هزار نفر به مدت 15 روز برگزار شد. بعد با توجه به نظر مساعد مسئولان در خصوص این میزبانی، به عنوان کارشناس از استان خراسان در این رقابت ها حاضرشدم. وی خاطر نشان می کند: مسئولان ادارات وقت به ویژه روانشاد جعفریان مدیر کل تربیت بدنی خراسان، اصناف، همشهریان و همکاران در اداره تربیت بدنی شهرستان فردوس و بخش های تابعه آقایان «شمشیری»، « دارابی» و مربیان ورزشی آن سال ها «حسین قانع»، «مرحوم محمد حامدی»، سید «علی اکبر ذاکر»، «غلامرضا حریری»، «شهید علیرضا درخشان» و مرحوم «ولی ا... میر بلوک» و سید «مرتضی اشفاقی» از جمله این افراد بودند.«زراعتی » در پاسخ به سوالی درباره علت محبوبیت خود در فردوس هم می گوید: هر کجا کاری برای رشد اهداف بلند انسانی و رضای حق باشد، مورد توجه قرار می گیرد و هر آن چه را بر دوش کشیده ایم بدون این که دیگران ببینند، همه و همه فقط یادگار سال ها تعامل و همکاری افرادی است که در کنارما بودند و مردمی که صادقانه باورمان داشتند.